Opening expositie: 'The Things, They Are a-Changin', Mei 2018

 

Gedurende de laatste zeven jaar heb ik Arthur van dichtbij kunnen volgen en zien hoe hij zich heeft ontplooid als de eigenzinnige en autonome schilder die hij is.

 

In deze expositie vindt u een weergave van Arthurs werk van de afgelopen jaren. Gerhild en Andries van de galerie wilden graag Arthur's ontwikkeling van abstractie naar figuratie centraal stellen. Maar ‘ontwikkeling van abstractie naar figuratie’ is een te makkelijke term als het over Arthur gaat. Ik zou liever willen spreken van een vorm van jojoën tussen deze beide polen.

 

Abstractie en figuratie - beide aspecten horen bij Arthur. Bij abstractie ervaart Arthur op zijn best de flow van een schilderij dat zichzelf schildert. Bij de sobere figuratie die hij hanteert, krijgt het begrip ‘betekenis’ meer kansen. Die figuratie lijkt nu toch de overhand te hebben gekregen. Betekenis geven, daar is hem veel aan gelegen. Arthur noemt zichzelf geen kunstenaar maar een beeldenmaker (image maker). Eerder stond op zijn website nog een doorwrochte verantwoording van wat hem voor ogen staat. Die heeft hij er afgehaald. Als begeleiding van zijn expositie heeft hij die tekst bewerkt en die ligt hier voor de bezoeker ter inzage in de galerie. Op zijn website volstaat hij inmiddels alleen met een motto. Het komt er op neer, dat hij ons aardse bestaan (the earthen vessel/de aarden kruik) wil beamen. Dat doet hij in een onderzoek naar vorm, ruimte, kleur en textuur. En vooral: hij is op zoek naar een beeld dat eenvoudig en suggestief is en dat staat voor verandering en transformatie. ‘Back to things’ noemde hij het thema van de expositie eerst. Om dat later weer bij te stellen naar de veranderlijkheid van de dingen. Net als de dingen, transformeert Arthur dus zelf ook voortdurend en belichaamt zo zijn thema beter dan wat dan ook.

 

In Arthurs werk stuit je op simpele gebruiksvoorwerpen. Enerzijds tref je voorwerpen aan die ik mannelijk zou willen noemen, zoals pijp, sigaar, rood vlees, bruin bier en een schaftkeet in het bos. Anderzijds verschijnen er symbolen die openlijker horen bij de mysticus die in hem schuilt. Ik wil dat woord toch maar voor hem gebruiken. Dan zien we de kelk en het brood, het levende water en de as, de blauwe ruimte en het hoge raam. En ook al wil Arthur absoluut niet ‘mooi’ schilderen: ik houd van zijn kleuren. Soms staat de ruimte tússen zijn voorwerpen centraal. Voor mij zit ook daarin het ongezegde en het werkzame, het transformerende, dat raakt aan het mysterie in de dingen zelf - dat waar Arthur op uit is. “Concrete dingen in verandering” noemt hij het. De voorwerpen – hun geheim is vaak niet aan hen af te zien. Ik denk dat Arthur de objecten schildert als een verzwegen belijdenis. In Arthurs werk raakt mij de stilheid van de dingen en de blik die dat omkadert. Het tastbare komt me bezield voor, zo dat de dingen tevoorschijn geroepen kunnen worden in hoe ze ten diepste en ten eerste zijn bedoeld. Zo’n blik mag gelden voor de dingen, maar vast ook voor de mensen!

 

(Hermien Koen)

 

 

Expositie:  Onderzoek naar abstractie (Leeuwarder Courant, 2 mei 2014)

De tentoonstelling Abstract Investigations in het gemeentehuis van Stiens, betreft niet alleen een beeldend onderzoek naar verschillende vormen van abstractie, het is tevens een verkenning van materiaal en techniek.  Kunstenaar en ex-predikant Greg Officer (1947) is echter niet alleen zoekende, hij weet ook het nodige te vinden.  Daarmee is de expositie een aantrekkelijie optelsom van uiteenlopende onderzoeksresultaten, die meer een ontwikkeling laat zien dan een eindbestemming beschrijft.  De schilder is namelijk nog steeds onderweg en de reis lijkt belangrijker te zijn dan het doel.

Officer studeerde psychologie en theologie.  Ook volgde hij enkele opleidingen op beeldend gebied, zowel in zijn geboorteland de Verenigde Staten, als hier in Nederland.  Hij werkte als hervormde predikant en schreef meerdere publicaties maar 'bekeerde' zich in 2006 full-time tot het kunstenaarschap.  Zijn werk verraadt nog wel zijn religieuze achtergrond, maar het wordt nergens prekerig.  Hij ziet het geloof als een vertrouwensbasis en 'gelovig zijn' als een ankerpunt zonder vaste vorm, want ook atheisten geloven ergens in.  Het gaat om een fundament voor vertrouwen, oftewel handelen vanuit eigen hoofdrregels.  Zo geeft Officer vorm aan zijn eigen verbeelding, waarbij transformatie een belangrijke rol speelt.  Sinds zijn overgang naar het katholieke geloof is Officer bijzonder gefascineerd door de leer van de Transsubstantiatie, als brood en wijn in het Lichaam en Bloed van Christus veranderen.  Het gaat over de vormverandering van materie en substantie, een gegeven dat ook in zijn werkwijze tot uitdrukking komt.

Officer voert zijn Abstract investigations voornamelijk uit in gemengde technieken.  Eigenlijk is hij een materieschilder, die gretig experimenteert met verschillende soorten verf, wisselende dragers en toevoegingen als zand, zaagsel of textiel.  In de zeventien werken die de tentoonstelling telt, zijn daar meerdere voorbeelden van te vinden, terwijl ook de materiaalhantering varieert.  In Heart of gold smeert hij met een gulle toets, bij Green and purple trekt hij sporen in de verf en in Transition bedient hij zich van geheime oertekens die doen denken aan oude grottekeningen, terwijl de ruwe huid van het doek die beleving versterkt.

Abstract investigations kent een grote verscheidenheid en laat werken zien die tussen 2009 en 2013 zijn gemaakt.  (Susan van den Berg)

 

Expositie: Blootvoets op zoek naar heiligheid (Friesch Dagblad, 18 juli 2012)

Greg Officer (1947) uit Leeuwarden zoekt heiligheid in meditatieve vormen. De abstracte werken van Officer ademen eenvoud, stilte, rust en ruimte uit. Noem het doorkijkjes, niets immers mag de kijker hinderen om in het doek te duiken. Daarom maakt Officer ook geen gebruik van beelden. Het zou de kijker maar beletten zich te verliezen in het onnoembare. Het werk 'Yellow-green breaking thru' lijkt te verdwijnen op de kerkmuur die in dezelfde geel- en wit-tonen geschilderd lijkt te zijn. De kijker kan er voor kiezen er aan voorbij te lopen, -misschien valt het werk hem niet eens op- óf stil te blijven staan; misschien zelfs stil te vallen om zich open te stellen voor een mogelijke heilige ontmoeting. (Gerbrich van der Meer)